ಆರ್ಥಿಕ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿದ್ದೂ ಪ್ರಿಯಕರನು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯ ಜನ್ಮದಿನಕ್ಕೆ ಚಂದನೆಯ ಚಿನ್ನದ ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಡಲೇಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೂ, ಆಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ತಿಂಗಳುಗಳ ಮುಂಚೆ ನಿತ್ಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ನಡುವೆ ಇದರ ಕುರಿತು ತಮಾಷೆಗೆ ಮಾತಾಗಿತ್ತು. ಇದ್ದ ಚಿಲ್ಲರೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಕಡೇಪಕ್ಷವೆಂಬಂತೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಕೊಂಡನು.
ಆಕೆಯನ್ನು ಸಂಧಿಸಿದಾಗ, ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತಲೆ, ಮುಜುಗರದಿ ಇದ್ದವನ ಕಂಡು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡವಳು, "ಹೂ ಇದ್ದರೂ ಸಾಕು ಕೊಡೊ" ಎಂದವಳ ಕಂಡು ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಗೆಜ್ಜೆ ತೊಡಿಸಿದನು.
ಆತನ ಸಂಭ್ರಮ ನೋಡಿ ಅವಳಿಗೂ ಅತೀವ ಖುಷಿ.
ಗೆಜ್ಜೆ ತೊಡಿಸಿ ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ನಗೆ ಬೀರುತ್ತಾ ತಲೆ ಎತ್ತಿದವನ ಮುಖವನ್ನು ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಮುದ್ದಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು, "ಗೆಜ್ಜೆ-ಬಂಗಾರಕ್ಕಿಂತ ನಿನ್ನ ನಗುವೇ ನನಗೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಉಡುಗೊರೆ".
ಆ ಮಾತಿನಿಂದ ಮೌನ ಆವರಿಸಿ ಹರ್ಷಧಾರೆಯ ಶುರುವಾತು; ಇಬ್ಬರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ಹಾಗೂ ಪುಳಕಿತಗೊಂಡ ಅಲ್ಲೇ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಮೋಡದಲ್ಲೂ..
ಆಕೆಯನ್ನು ಸಂಧಿಸಿದಾಗ, ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತಲೆ, ಮುಜುಗರದಿ ಇದ್ದವನ ಕಂಡು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡವಳು, "ಹೂ ಇದ್ದರೂ ಸಾಕು ಕೊಡೊ" ಎಂದವಳ ಕಂಡು ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಗೆಜ್ಜೆ ತೊಡಿಸಿದನು.
ಆತನ ಸಂಭ್ರಮ ನೋಡಿ ಅವಳಿಗೂ ಅತೀವ ಖುಷಿ.
ಗೆಜ್ಜೆ ತೊಡಿಸಿ ಸಂತೃಪ್ತಿಯ ನಗೆ ಬೀರುತ್ತಾ ತಲೆ ಎತ್ತಿದವನ ಮುಖವನ್ನು ಬೊಗಸೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಮುದ್ದಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು, "ಗೆಜ್ಜೆ-ಬಂಗಾರಕ್ಕಿಂತ ನಿನ್ನ ನಗುವೇ ನನಗೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಉಡುಗೊರೆ".
ಆ ಮಾತಿನಿಂದ ಮೌನ ಆವರಿಸಿ ಹರ್ಷಧಾರೆಯ ಶುರುವಾತು; ಇಬ್ಬರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ಹಾಗೂ ಪುಳಕಿತಗೊಂಡ ಅಲ್ಲೇ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಮೋಡದಲ್ಲೂ..
No comments:
Post a Comment