ನಾನೊಬ್ಬ software engineer. ಕೇಳಕ್ಕೇನೋ 'ಆಹಾ..' ಅಂತ ಅನ್ಸಿದ್ರೂ ಕೂಡ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ 'ಅಯ್ಯೋ..' ಅನ್ಸೋಂತ ಕೆಲ್ಸ ನೋಡಿ.. ಆದಾಯ ಏನೋ ಇದೆ, ಕೆಲವು ಸರ್ತಿ 'ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿನೇ ಏನೋ..' ಅನ್ನಿಸೋಷ್ಟು; ಆದ್ರೆ 60-70% ಜನಕ್ಕೆ ಮಾಡ್ತಿರೋ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಖುಷಿ, ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ದೆ ಇರೋ ವೃತ್ತಿ ಅನ್ನೋ ಖ್ಯಾತಿಗೆ ಹೆಸರಾಗಿರೋದೆ ಇದರ ವಿಶೇಷ. 'ಹೊಸತೇನಿದೆ ಮಾರಾಯ..!?' ಅಂತ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗೆಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತಾ, ಹಾಡಿದ್ದೆ ಹಾಡೋ ಕಿಸಬಾಯಿದಾಸ ಅನ್ನೋದ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಹಾಗೆ, ಮಾಡಿದ್ನೇ ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಂಬಳ ಎಣಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋ ಕೆಲಸ. Routine..
ಇಂಥ routineಗಳ ನಡುವೆ; party, pubs, travelling, ಹೀಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ತಾರೆ. ಆದ್ರೂ, ಸಂಗಾತಿ ಅಂತ, ಭಾವನೆಗಳನ್ನ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ದೆ ಇರೋ ಇದೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲೋಂತ ಎಣ್ಣೆಯ ಹನಿಗಳ ಹಾಗೆ. ಅಷ್ಟು ಜೊತೇಲೇ ಇದ್ರೂ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಬೆರೆಯದ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಒಂದಾಗದ, ಜಾರಿಹೋಗೋ ಕ್ಷಣಿಕ ಸರಕುಗಳು. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿ, ಒಂದಾಗಿ, ಸಿಹಿ ನೀಡೊಂತ ಸಕ್ಕರೆಯಂತ ಸಂಗಾತಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ಎಂಥ ಚೆಂದ. ಇಂಥ ಬಯಕೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೇಲಿ ಇದ್ದ ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಒಬ್ಬ..
ಇಂಥದೇ ಎಂದಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹೊತ್ತು, ಅವತ್ತು ಯಾಕೆ ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಮನೆಯಿಂದ officeಗೆ ಹೊರಟೆನೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ್ಲೂ 9:30 ರ ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಹಾಜರಾತಿ ಕೊಡ್ತಿದ್ದವ್ನು ಅವತ್ತು 8:15 ಕ್ಕೆಲ್ಲ campusನ gate enter ಆಗ್ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.!! Main gate ಇಂದ ನನ್ನ officeನ buildingಗೆ 5 ರಿಂದ 7 ನಿಮಿಷಗಳ ನಡಿಗೆಯ ಹಾದಿ. ಆ ನಡಿಗೆಯ ಪೂರ ಭಾರದ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕ್ಕೊಳ್ತಾ, ಹೊಸತರ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ತಾ, ಹಾಗೋ-ಹೀಗೋ buildingನ lift ಹತ್ರ ಬಂದೆ.
ಮೂರನೇ ಮಹಡಿಯ liftನ ದ್ವಾರ ತೆರೆದ ತಕ್ಷಣ ಎಂದಿನಂತೆ ಹಸನ್ಮುಖರಾಗಿ ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತ security guard. ನಮ್ಮ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸ್ನೇಹಪೂರ್ವಕ ನಗುವಿನ ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ expectations ಇಲ್ದಿರ ನಮಸ್ಕಾರದೊಂದಿಗೆ 'good morning' ಹೇಳೋ ಅವರನ್ನ ನೋಡಿದಾಗೆಲ್ಲ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಏನೋ ಸಣ್ಣ ಉಲ್ಲಾಸ.
ಆದ್ರೂ, campus entrance ಸರಿ, buildingನ entrance ಕೂಡ ಸರಿ, ಆದ್ರೆ floorಗೆ enter ಆಗೋ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿಯಲ್ಲೂ security ಇರೋದನ್ನ ಮೊದಲ ಸರ್ತಿ ನೋಡಿದಾಗ, 'ಒಂದ್ಸರಿ ಕನ್ನಡಿಲಿ ನೋಡ್ಕೊಳೋಣ ನಾನೇನು ಕಳ್ಳನ ಹಾಗೆ ಕಾಣ್ತಿದೀನ.. ಅಥವಾ, ನಾನು ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವ ಕೆಲಸ ದೇಶದ ಸುರಕ್ಷೆತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ highly confidential ಇರೋ secret agent ಕೆಲಸನ..' ಅಂತ ಅನ್ಸಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಅಷ್ಟೊಂದು secrecyದು ಅಲ್ಲದಿದ್ರೂ ಸ್ವಲ್ಪ confidential data ಮೇಲೆ ಕೆಲಸ ಅಂತ.
ಇರಲಿ, ವಿಷಯ ಅದಲ್ಲ. ಮೂರನೆ ಮಹಡಿಯ security sir ಜೊತೆ smile exchange ಆದ್ಮೇಲೆ, ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ್ದೇ ಕಂಡದ್ದು; ಮೋಹಕತೆ, ಆಕರ್ಷಣೆ, ಚೆಲುವು, ಸಹಜತೆ, ಎಲ್ಲದರ package ಅನ್ಸೋಂತ ಹುಡುಗಿ. ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಅಲ್ಲೇ ಕೂತಿದ್ಲು. ನೆಟ್ಟ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟಹಾಗೆ, ರೆಪ್ಪೆಗೆ ರಜಾ ಕೊಟ್ಟಿದಿನೇನೋ ಅನ್ನೋಹಾಗೆ ನೋಡ್ಕೊಳ್ತಾ ಅವಳ ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋದೆ. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ತಲೆ ಎತ್ತಿ ಅದೇ ಚೆಂದದ ನಗುವಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಳು. 'Hi ..' ಅಂದೆ; 'Hello ..' ಅಂದ್ಲು. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ನಾನು enter ಆಗಬೇಕಿದ್ದ ಬಾಗಿಲು ಸಿಕ್ಕಿಬಿಡ್ತು! ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ನಿಂತ್ಕೊಂಡು ಮಾತಾಡೋದು, ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಏನೂ ಹೊಳೀಲೆ ಇಲ್ಲ, ಅವಳ ನಗುವಲ್ಲಿ ದಂಗಾಗಿ ಮಂಕಾದ brainಗೆ.!!
"ಉಗೀರಿ ಮಕ್ಕೆ..!" ಅನ್ನೋ ನನ್ನ friend ಒಬ್ಬನ ಬೈಗುಳ ನೆನಪಾಗಿ ನಂಗೆ ನಾನೇ ಹೇಳ್ಕೊಂಡೆ.
ಗಲಿಬಿಲಿ, ಚಡಪಡಿಕೇಲೇ ಅವಳನ್ನ ಮಾತಾಡ್ಸೋಕೆ ಕಾರಣ ಹುಡುಕೊಳ್ತಾ common area ಗೆ ಹೋದೆ. ದೇವ್ರು ಕೂಡ 'ಥಟ್ ಅಂತ ಹೇಳಿ..' ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಾನ ನೋಡಿ ಭಾರಿ influence ಆಗಿರೋ ಹಾಗಿದಾನೆ ಅನ್ನಿಸ್ತು. ಕಾರಣ, ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಥಟ್ ಅಂತ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ.
ನಾನು ಹೊರಗೆ ಪುಳಕಿತನಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದಂತ ಹುಡುಗಿಯ ID card common area ಲೇ ಇತ್ತು. ಆಕೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗೋ ಮುಂಚೆ ಮರೆತು ಹೋಗಿದಾಳೆ. ನಮ್ಮ floor ಒಳಗೆ ಬರಲಿಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ swipe ಮಾಡಿ ಬರಬೇಕು. Access restricted area. ಸಿಕ್ತಲ್ಲ chance. ಅದ್ನ ತಗೊಂಡ್ ಹೋಗಿ ಅವಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಪರಿಚಯ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋ bumper offer. ಹ್ಹಾ.. ಇದರಿಂದ ಖುಷಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಏನಂದ್ರೆ, ಆಕೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ನಮ್ floor ನಲ್ಲೇ ಕೆಲ್ಸ ಅಂತ. ಪರಿಚಯ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಅವಕಾಶದ ಭಂಡಾರನೇ ಸಿಕ್ಕಿದಷ್ಟು ಆನಂದ.
ID card ತಗೊಂಡ್ ಹೋಗಿ, ಅವಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, "ಕುಶಲೋಪರಿ ಸಾಂಪ್ರತ" ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡು, ನಾಳೆಯಿಂದ ಏನೇನ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅವಳೊಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ, ಆಪ್ತನಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಅಂತ ಒಂದು ರೂಪುರೇಷೆ ready ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆ.
ಇನ್ಮುಂದೆ office ಗೆ ಒಂದು ಹೊಸ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಹೊರಡಲಿಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ.. :)
