ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲದ ಸ್ಫೂರ್ತಿ..!!

ಹಸಿರ ಚೈತನ್ಯ ಉದುರಿತೆ,
ಬೋಳು ಮರವೆ ನಾನೀಗ!?
ಗೋಧೂಳಿ ಸಮಯದಲಿ
ಅಂತ್ಯದ್ದೇ ಆವೇಗ..!
ಬರಡಾದ ನನ್ನನ್ನು ಹಂಗಿಸುವ ಮನಸೇಕೆ?
ಓ ರವಿಯೆ ನಿಂಗೇನು,
ಮರುಬೆಳಗು ಇಹುದಂತೆ..!

ಕೆಂಪೇರಿದ ಬಾನ ಮರೆಯಲಿಯ ಸೂರ್ಯ
ತಾ ನಗುತ ಮರವನ್ನು ಒಲುಮೆಯಲಿ ನೋಡಿ;
ಮುಳುಗುತಲಿ, ಚೈತನ್ಯ ಭವಿಸುತಲಿ ಉಸುರಿದನು;

ನಾ ದಿನವೂ ಮುಳುಗುವುದೇ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಧಾತು -

ಹೊಸತದುವೆ ಸಂಭವಿಸಿ ನೂತನವು ಜನ್ಮಿಸಿ
ಇರುಳಿನಾ ನಂತರವೇ ಬೆಳಗಿಹುದ ತಿಳಿಸಿ,
ಸ್ಥೈರ್ಯವನು ತರಿಸಿ ನಂಬುಗೆಯ ಇರಿಸಿ
ಭರವಸೆಗೆ ಭವಿತವು ಇರುವುದೆನ್ನಲು ಖಾತ್ರಿ..